Det kom ein ramn frå Kongshamn. Jon Arryn er død.
Kongen rir til Vinterfall med dronninga og alle dei andre.
-Dronninga er med dei. -Det er den pene og den gløgge.
Eg gjer deg til kongens hand. Vi skal herske saman.
Eg har ein son, du har ei dotter. Vi går saman.
Guten eg halshogg, sa at vandrarane drap vennene hans.
-Du er Tyrion Lannister. -Og du er bastarden.
lkkje gløym kven du er. Da kan det aldri skade deg.
-Ein vintervarg. -Det er ingen sør for Muren.
No er det fem. Ein til kvar av barna.
-Og du? -Eg er ingen Stark.
Viserys av huset Targaryen, den rettmessige kongen av Andors.
-Og syster hans, Daenerys. -Eg vil ikkje bli dronninga hans.
Vi dreg heim med ein hær. Med hæren til khal Drogo.
-Kva med syster di? -Ho sa at Arryn blei drepen.
-At kongen er i fare. -Set at Arryn sa det.
Det som Arryn visste, døydde saman med han
Kva gjer ein ikkje for kjærleiken?
Norske tekster: lngrid Johanne og Olav Vaalund
Du må drikke, barnet mitt.
Og ete.
Finst det noko anna?
Dothrakiane har rikeleg med to ting. Gras og hestar.
Og folk kan ikkje leve av gras.
l Skuggelanda bortanfor Asshai er det spøkjelsesgras -
- med bleike strå som lyser om natta. Det myrdar alt anna gras.
Dothrakiane trur at det ein dag vil dekkje alt. Slik endar verda.
Det blir enklare for deg.
lkkje langt frå Pentos, Dykkar Nåde. Du får det betre der.
Eg er ikkje interessert i å ha det bra.
Eg blir hos Drogo til eg har krona mi.
Som du ønskjer.
Enda så hardt dette er, er det vel betre enn halshogging.
Kva gale gjorde du? Kjøpte du av ein slavehandlar?
Selde til ein. Nokre krypskyttarar eg tok.
Under meg blir du ikkje straffa for slikt tøv. Ver trygg på det.
Finare tisper enn dei du er van med, onkel?
Mor har sett etter deg. Vi rir til Kongshamn.
Gå til lord og lady Stark og kondoler dei.
-Kva nytte har dei av det? -lnga.
Men det er venta av deg. Folk merkar at du er borte.
Guten betyr ingenting for meg. Eg orkar ikkje kvinnehyl.
-Eitt ord, og eg slår deg igjen. -Eg seier det til mor.
Gå. Sei det. Men gå først til lord og lady Stark.
Fall på kne og sei kor lei deg du er.
At du står til deira teneste og ber for dei. Forstår du det?
-Du kan ikkje ... -Forstår du det?
-Prinsen vil hugse det. -Eg håper det.
Ver snill hund, og minn han på det om han gløymer det.
På tide med frukost.
Brød og to av dei små fiskane.
Og eit krus mørkt øl å svelgje det ned med.
Og bacon, brend svart.
-Vesle bror. -Kjære sysken.
-Døyr Bran? -Ser ikkje slik ut.
-Kva meiner du? -Meisteren seier at han overlever.
-Ein skulle ikkje la eit barn lide. -Berre gudane veit det.
Vi andre kan berre be.
-Du liker visst ikkje nordlanda. -Og du vil dra!
Det er tøv, jamvel for deg.
Det største av alle byggverk. Nattvaktene.
-Vinterheimen til kvitvandrarane. -Du tek vel ikkje eiden?
Og lever i sølibat? Horene måtte ut på tiggarstigen.
Eg vil berre stå på muren og pisse frå kanten av verda.
Barna treng ikkje høyre slik prat.
Kom.
Guten blir krøpling. Grotesk.
Nei, gje meg ein rask død.
På vegner av dei groteske er eg ueinig. Døden er så endeleg.
Og livet ... Livet er fullt av sjansar.
Eg håper at guten vaknar. Skulle gjerne høyre kva han seier.
Somme tider lurer eg på kva side du er på.
Du sårar meg. Du veit kor høgt eg elskar familien min.
-Sit i ro. -Eg skulle ha kledd meg.
Det er heimen din. Eg er gjest.
Han er vakker. Eg miste den første guten min.
Svarthåra og vakker. Han slost for livet.
Prøvde å vinne over feberen som tok han.
Tilgje meg. Dette er det siste du treng høyre no.
-Eg visste det ikkje. -Det er lenge sidan.
Robert slo hendene til blods mot muren. Slik menn gjer når dei elskar.
Guten likna akkurat på han.
Eit lite knøtt. Ein fugl utan fjør.
Dei kom for å hente liket. Eg skreik og kjempa, men han heldt meg.
Den vesle bylten vår.
Eg såg han aldri igjen. Har aldri vore i krypta. Aldri.
Eg ber til vår mor morgon og kveld at ho gjev deg barnet tilbake.
-Eg er takksam. -Kanskje ho høyrer denne gongen.
-Eit sverd til Muren? -Eg har eit.
-Bra. Har du svinga det? -Ja, så klart.
Mot nokon, meiner eg.
Det er underleg å skjere opp ein mann.
Ein forstår at vi er sekker med kjøt og blod. Haldne oppe av bein.
La meg takke deg. Du vaktar oss mot farar utanfor Muren.
Villfolk og kvitvandrarar og eg veit ikkje kva.
Vi er takksame for å ha bra, sterke menn som deg til å forsvare oss.
Vi har vakta kongerika i 8000 år.
Er det "vi" alt? Har du avlagt eiden?
Eg skal det snart.
Hels til Nattvakta. Det må vere spennande å tene i ei eliteavdeling.
Og om det ikkje er det, er det berre for levetida.
Takk, Nymeria.
Septa bad meg gjere det igjen. Eg hadde ikkje bretta det rett.
Kven bryr seg? Dei blir krøllete på vegen.
-Fint at du har hjelp. -Sjå her. Nymeria. Hanskar.
-lmponerande. -Hald munn. Nymeria. Hanskar.
Eg har noko til deg. Det må pakkast godt.
-Ei gåve? -Lukk døra.
Dette er ikkje noko leiketøy.
Ver forsiktig, så du ikkje skjer deg.
-Det er så tynt. -Det same er du.
Det kan ikkje ta hovudet av ein mann, men du kan stikke hòl i han.
-Eg kan vere rask. -Du må trene kvar dag.
Korleis kjennest det? Liker du balansen?
-Eg trur det. -Første time. Bruk den spisse enden.
Eg veit kva ende eg skal bruke.
Eg kjem til å sakne deg.
Forsiktig.
Alle gode sverd har namn.
Sansa kan ha synålene sine. Eg har mi eiga nål.
-Eg ville seie adjø til Bran. -No har du sagt det.
Eg skulle ønskje eg kunne vere her når du vaknar.
Eg dreg nordover med onkel Benjen. Eg skal ta eiden.
Vi ville sjå Muren saman.
Men du kan besøkje meg i Svartborg når du blir betre.
Da er eg kjend der.
Da er eg ein eidsvoren bror i Nattvakta.
Vi kan gå tur utanfor Muren om du ikkje er redd.
Eg vil at du skal gå.
For 17 år sidan reid du bort med Robert Baratheon.
Du kom tilbake eit år seinare med ei anna kvinnes son.
Og no dreg du igjen.
-Eg har ikkje noko val. -Det seier alle menn når æra kallar.
Det er det de seier til familien. Til dykkar sjølve.
Du har eit val. Og du har gjort det valet.
Cat.
Eg greier det ikkje, Ned.
-Det er sant. -Du greier det.
Du må.
Sa du adjø til Bran? Han døyr ikkje. Eg veit det.
-Stark-karane er vanskelege å drepe. -Og mor?
-Ho var svært vennleg. -Fint.
-Neste gong er du kledd i svart. -Det har alltid vore min farge.
-Farvel, Snø. -Og du, Stark.
Det er ei stor ære å tene i Nattvakta.
Stark-menn har vore på Muren i mange tusen år.
Og du er ein Stark. Du har ikkje namnet mitt, men blodet.
Lever mor? Veit ho om meg? Kvar eg er? Kva eg gjer?
-Bryr ho seg om det? -Neste gong skal vi snakke om mor di.
Det lover eg.
Gode gudar! Dette er litt av eit landskap.
Eg har halvvegs lyst til å la dei bli igjen og dra vidare.
-Har lyst til å bli med. -Berre du og eg.
Sverda ved sida. Eit par vertshusjenter i senga om kvelden.
Om du hadde spurt for 20 år sidan.
Det var krigar å kjempe og kvinner å gifte seg med.
Eg hugsar eit par sjansar.
Og så var det ... Kva heitte ho? Jenta av folket.
-Becca med dei store puppane. -Bessie. Ho var ei av dine.
Bessie, ja. Gudane vere lova for Bessie og puppane hennar.
Di heitte ... Aleena? Nei, du har sagt det. Merryl?
-Mor til bastarden din. -Wylla.
Ho som fekk lord Eddard Stark til å gløyme æra si.
-Du sa aldri korleis ho såg ut. -Og det vil eg ikkje.
Vi var i krig. lngen av oss visste om vi kom heim igjen.
For streng mot deg sjølv. Det har du alltid vore.
Om eg ikkje var konge, hadde du slått meg no.
Det var det verste med kroninga di. Eg kan aldri meir slå deg.
Tru du meg. Det er ikkje det verste.
Det kom ein bodbringar.
Daenerys Targaryen har gift seg med ein dothrakisk høvding.
-Skal vi sende gåve? -Ein kniv kanskje?
-Og ein mann som kan bruke han. -Ho er eit barn.
-Og snart byrjar ho å yngle. -Dette snakkar vi ikkje om.
Det far hennar gjorde mot familien din, det var utoleleg.
Det Rhaegar Targaryen gjorde mot syster di, som eg elska.
-Eg skal drepe alle av den slekta. -Denne får du ikkje.
Denne khal Drogo ... Dei seier at han har 100 000 menn.
Dei er ikkje farlege på den andre sida av sjøen. Dei har ikkje skip.
Det er framleis nokre som kallar meg usurpator.
Når guten kryssar sjøen med horden, vil pakket slutte seg til han.
Om han kryssar, kastar vi han på sjøen igjen.
Det blir krig, Ned. Eg veit ikkje når og mot kven.
Men det kjem.
Sit. De skal få mat.
Løys banda.
Valdtektsmenn. Dei fekk eit val.
Kastrasjon eller Muren. Dei fleste vel kniven.
Er du ikkje imponert over dei nye brørne dine?
Det er det fine ved Vakta. Bli kvitt den gamle familien og få ein ny.
-Kvifor les du så mykje? -Sjå på meg, og sei kva du ser.
-Er dette eit knep? -Det du ser, er ein dverg.
Ein bondefamilie ville sett meg ut.
Dessverre er eg ein Lannister av Casterlyberget.
Folk ventar noko av meg. Far var kongens hand i 20 år.
Heilt til bror din drap den kongen.
Ja. Heilt til bror min drap han. Livet er fullt av slike små raritetar.
Syster mi gifte seg med den nye kongen, og nevøen min følgjer han.
Eg må gjere mitt for æra til huset mitt, ikkje sant?
Men korleis? Bror min har sverdet, og eg har hjernen.
Hjernen treng boka slik sverdet treng brynet.
Det er derfor eg les så mykje, Jon Snø.
Og du? Kva er di historie, bastard?
Spør fint, så fortel eg det kanskje. Dverg.
Ein bastard utan noko å arve.
Dreg for å gå inn i den gamle Nattvakta.
Saman med sine modige våpenbrør.
Vakta forsvarer riket mot ...
Mot haugtroll og snarkar og andre monster som amma di fortalde om.
Du er oppvakt. Du trur ikkje på det tullet.
Alt er betre med litt vin i magen.
Vi må gå gjennom rekneskapen.
Du bør vite kva det kongelege besøket kosta oss.
Snakk med Poole om det.
Poole drog sørover med lord Stark. Vi treng ein ny intendant.
Og det er fleire andre utnemningar som ...
Eg bryr meg ikkje om utnemningar.
Eg skal utnemne folk.
-Vi snakkar om det i morgon tidleg. -Bra, mylord.
Mylady.
Når var du sist ute av dette rommet?
-Eg må passe på. -Han døyr ikkje.
-Meister Luwin seier det. -Og om han tek feil?
-Bran treng meg. -Rickon treng deg. Han er seks.
Han følgjer etter meg heile dagen. Græt ...
Lukk vindauga! Eg orkar det ikkje! Få dei til å slutte.
Brann. Bli her. Eg kjem tilbake.
Du skal ikkje vere her. lngen skal vere her.
Det er det beste. Han er alt død.
Nei!
-Har du sett ein drake? -Drake borte, khaleesi.
-Overalt? Jamvel i aust? -Overalt. Modige menn drap dei.
Det er kjent.
Ein handelsmann frå Qarth sa at drakane kjem frå månen.
Han sa at månen er eit egg.
Ein gong var det to månar. Men den eine kom for nær sola og sprakk.
Ut av den kom det tusen tusen drakar. Og dei drakk solelden.
Månen er ikkje noko egg. Månen er gudinne. Kone til sola.
-Det er kjent. -La meg vere aleine med henne.
Kvifor sa handelsmannen det til deg?
Menn snakkar når dei er lykkelege. Eg gjorde menn lykkelege.
-Kor gammal var du? -Mor selde meg da eg var ni.
-Ni! -Eg rørde ingen mann på tre år.
Først må ein lære.
Kan du lære meg å gjere khalen ... lykkeleg?
-Ja. -Vil det ta tre år?
Nei.
Velkommen.
Det eg fortel dykk no, må bli mellom oss.
Eg trur ikkje at Bran fall frå tårnet.
Eg trur han blei kasta ned.
-Guten var alltid stø på foten. -Nokon prøvde seg to gonger.
Kvifor? Kvifor myrde eit uskyldig barn om han ikkje såg noko?
-Kva da? -Eg veit ikkje.
Men eg mistenkjer Lannisterane. Vi tviler på at dei er lojale.
La du merke til dolken? For fin for ein slik mann.
Valyrisk stål med skjefte av drakebein.
-Nokon gav kniven til han. -Dei kom heim til oss.
Og prøvde å drepe bror min. Om det er krig dei vil ha ...
Blir det eit slag i Gudeskogen?
Ord om krig blir lett krigshandlingar. Vi veit ikkje enno.
-Lord Stark må få vite det. -Eg stoler ikkje på ein ramn.
-Eg skal ri til Kongshamn. -Nei. Det må vere ein Stark her.
Eg dreg sjølv. Eg må det.
-Eg sender Hal med ein eskorte. -Det vekkjer merksemd.
-Dei må ikkje vite noko. -La meg følgje deg.
Kongsvegen kan vere farleg for ei einsleg kvinne.
-Men kva med Bran? -Eg har bede til dei sju lenge.
Livet til Bran er i deira hender.
Nei, khaleesi. Du må alltid sjå han inn i auga.
Kjærleiken kjem inn gjennom auga.
lrogenia av Lys kunne avslutte ein mann med berre auga.
Avslutte ein mann?
Ja visst.
Kongar reiste langt for ei natt med henne.
Magistrar selde palassa sine. Khalar brende fiendane hennar.
Tusen menn fridde til henne, men ho avviste dei alle.
Ho høyrest interessant ut.
-Eg trur ikkje Drogo vil ha meg oppå. -Få han til å like det, khaleesi.
Menn liker det dei aldri har hatt. Desse tek slavar som hundar.
Er du ein slave, khaleesi?
Så ikkje elsk som ein slave.
Bra, khaleesi. Der ute er han den store khal.
Men i dette teltet høyrer han deg til.
Eg trur ikkje at dette er dothrakianes skikk.
Kvifor gifte han seg med deg om det var det han ønskte seg?
Nei.
l kveld vil eg sjå andletet ditt.
Unnskyld, sir.
Skremmer eg deg så mykje? Eller får han deg til å skjelve?
Han skremmer meg òg. Sjå på det fjeset.
Tilgje meg om eg fornærma deg, sir.
Kvifor snakkar han ikkje til meg?
-Galekongen reiv ut tunga på han. -Han snakkar godt med sverdet.
Ser llyn Payne. Kongen si rettferd.
Den kongelege bøddelen.
Kva er det, lady? Skremmer Hunden deg?
Vekk med deg, Hund. Du skremmer mylady.
Eg liker ikkje å sjå deg redd.
Sola skin endeleg. Gå ein tur med meg.
Bli her, Lady.
Eg bør ikkje få meir. Far gjev oss berre eitt beger.
Mi prinsesse kan drikke så mykje ho vil.
lkkje ver redd. Du er trygg hos meg.
-Arya! -Kva gjer du her?
-Gå din veg. -Syster di?
-Og kven er du, gut? -Mycah.
-Son til slaktaren. -Vennen min.
Slaktargut som vil bli riddar?
Trekk sverdet, slaktargut. Få sjå.
-Ho bad meg om det, mylord. -Eg er prinsen din.
lkkje herren din. Trekk sverdet.
-Det er berre ein stav. -Da er du ingen riddar.
Berre ein slaktargut. Du slo myladys syster.
-Slutt! -Arya. Hald deg utanfor.
Eg skal ikkje skade han. lkkje mykje.
-Arya! -Ditt vesle ludder!
Slutt, begge to! De øydelegg alt!
Eg skal skjere deg opp, di vesle fitte!
Nymeria!
Nei. Ver så snill. lkkje gjer det.
Arya! La han vere!
Min stakkars prins. Sjå kva dei gjorde.
-Bli her. Eg hentar hjelp. -Så gå!
lkkje rør meg.
Du må dra. Dei drep deg for dette.
Stikk av. Spring!
Dra! Ver så snill! Straks!
Dra!
Arya!
Mylord. Mylord! Dei fann henne. Ho er uskadd.
-Kvar er ho? -Hos kongen.
-Kven fann henne? -Lannisterane.
-Dra tilbake. -Dronningas ordre!
Tilbake! Tilbake til vertshuset! Trekk ut!
-Eg er lei for det! -Er du skadd?
Kva er meininga med dette? Kvifor blei ho ikkje bringa til meg?
-Korleis vågar du? -Stille, kvinne.
Eg meinte ikkje å skremme jenta.
-Men vi må ordne dette straks. -Ho og guten angreip son min.
-Dyret reiv nesten av han armen. -Det er ikkje sant!
-Ho berre beit han litt. -Joff sa kva som skjedde.
Du og guten slo han og pussa ulven på han.
-Det er ikkje sant! -Ho kasta sverdet mitt i elva.
-Løgnar! -Hald munn!
Dei seier kvar sin ting. Kva skal eg tru om dette?
-Kvar er den andre dotter di? -Ho søv.
Nei. Sansa. Kom hit.
No, barn. Sei kva som skjedde. Sei alt, og snakk sant.
Det er eit stort brotsverk å lyge for ein konge.
Eg veit ikkje. Eg hugsar ikkje. Alt skjedde så fort.
-Eg såg ikkje ... -Løgnar!
-Stopp! -Ho er som eit vilt dyr.
-Ho må straffast. -Skal eg piske henne på gata?
Barn slost. Det er over.
Joffrey må bere arr resten av livet.
Lét du den vesle jenta ta frå deg våpenet?
Ned. Straff dotter di. Eg gjer det same med son min.
-Med glede, Dykkar Nåde. -Kva med vintervargen?
Kva gjer du med beistet som skambeit son din?
-Eg gløymde ulven. -Vi fann ingen spor av vintervargen.
Nei. Slik får det vere.
Dei har ein ulv til.
Som du vil. Ein vintervarg er ikkje noko kjæledyr. Gje henne ein hund.
Han meiner vel ikkje Lady? Ho beit ingen! Ho er snill!
-Lady var ikkje der! -lkkje la dei gjere det!
Er dette ditt bod? Dykkar Nåde?
-Kvar er dyret? -Lenkja utanfor.
-Sir llyn. Gjer meg den æra. -Nei. Jory.
Følg jentene til romma.
Om det må gjerast, skal eg gjere det sjølv.
-Er dette eit knep? -Ulven kjem frå nord.
Ho fortener noko betre enn ein slaktar.
Slaktarguten. Du reid han ned.
Han sprang. Men ikkje så fort.